1) تصاویری كه صدای مورد نظر را مثلا "ر" كه می‌خواهیم آموزش دهیم تهیه می‌كنیم و آن‌ها را با صدای بلند تلفظ می‌كند (چتر، جارو، انگور، ببر، زنبور، سرباز).

2) تمرینات تنفسی.

3) كلماتی را كه بعضی از صداها مثل "ر" كه می‌خواهیم آموزش دهیم تلفظ می‌كنیم تا كلمه مورد نظر را برای ما بگوید. مثال: اطاق، ابر، آسمان، قلم، روزنامه.

4) بعضی از اشیاء را به دست گرفته و آن را غلط تلفظ می‌كنیم تا خودش درست آن را بگوید. مثال: مداد بگوییم نداد، بداد، ملاد، متاد، دماد.

5) انتخاب بعضی از كلمات كه توان تمایز شنیداری بیشتری دارند و با كلمات دیگر اشتباه می‌شود. مثال: كربیت، كبریت. دیفار، دیوار. عسك، عكس.تولل، تونل.

6) كلماتی را تلفظ می‌كنیم و از كودك می‌خواهیم تكرار كند.

7) كلماتی را ناقص تلفظ می‌كنیم و از كودك می‌خواهیم بقیه‌اش را بگوید. مثلا می‌گویی صَندَ، او باید بگوید "لی".

8) صداهای یك كلمه را با فاصله می‌گوییم آنگاه خودش به طور كامل بگوید. مثلا صنـ د لی و او بگوید صندلی.

9) تصاویری تهیه می‌كنیم كه صداهای آخر آن‌ها یكسان باشد، از كودك می‌خواهیم آن‌ها را نام ببرد و صدای آخر را تكرار كند. مثال: لب،كباب،آب یا كلاس،لباس،داس.

10) كلماتی را انتخاب كرده و با صدای رسا خوانده می‌شود. سپس دانش‌آموز هر كلمه را تكرار كند و بگوید با كدام صدا شروع می‌شود. مثال: مهر، خوبی، نیكی، سپاس.

(مصطفی تبریزی،  كتاب درمان اختلالات خواندن و دیکته)

نوشته شده در تاریخ جمعه 3 دی 1389    | توسط: مركز اختلالات یادگیری جوانرود    |    |
نظرات()