مركز اختلالات یادگیری جوانرود

حمید عباسی مدیر مرکز اختلالات یادگیری جوانرود

یكی از مشكل‌های شایع در مدارس اختلال دست‌نویسی است. این دانش‌آموزان علی‌رغم تذكرهای مكرر آموزگار نمی‌توانند خوانا و یكنواخت بویسند،

حروف را به خوبی شكل نمی‌دهند، حروف را روی خط نمی‌نویسند، اندازه حروف را نسبت به هم رعایت نمی‌كنند، حروف را بسیار فشرده می‌نویسند و یا این كه فاصله‌گذاری بین كلمات بسیار ناهماهنگ است به طوری كه نمی‌توان تشخیص داد در كجا یك كلمه تمام می‌شود و از كجا كلمه بعدی شروع می‌شود.

نتیجه‌ای كه حاصل می‌شود این است كه نوشته آن‌ها را اغلب یا به سختی می‌توان خواند و یا تقریبا غیر قابل خواندن است، حتی اگر متن آن‌ها غلط املایی نداشته باشد. برای حل مشكل این كودكان نیاز به رویكردهای درمانی خاصی وجود دارد به همین جهت این دانش‌آموزان اغلب برای درمان به مراكز یادگیری ارجاع داده می‌شوند.

دست‌نویسی یا خط، ملموس‌ترین صورت مهارت‌های ارتباطی است چون هم می‌توان مستقیما دید، ارزیابی كرد و می‌توان به این صورت تعریف كرد: توانایی كپی برداری از روی حروف و اعداد به صورت خوانا و در مدت زمان معین.

نشانه‌های اختلال در دست نویسی:
1- ناخوانا بودن علی‌رغم داشتن زمان مناسب و نیز توجه كافی.
2- بی‌ثباتی: اندازه حروف در نوشته یكسان نیست، شیب نوشته یكسان نیست.
3- جا انداختن بعضی از حروف و كلمات.
4- بی‌ثباتی در رعایت محدوده های كاغذ و خطوط.
5- بی‌ثباتی در فاصله بین حروف و كلمات.
6- گرفتن غیرعادی قلم به خصوص گرفتن نوك انتهایی قلم، نگه داشتن شست روی دو انگشت دیگر و نوشتن از دو مچ دست (یعنی مچ دست در هنگام نوشتن ثابت نباشد و حركت كند)
7- وضعیت غیرعادی مچ دست، بدن یا كاغذ.
8- پایین بودن سرعت نوشتن و یا تلاش بسیار زیاد برای نوشتن.

پیامدهای مشكل نوشتن:

اختلال در نوشتن تأثیرهای بسیار بدی بر پیشرفت آموزشی دانش‌آموزان در مدرسه و متعاقب آن در بزرگسالی و شغل او خواهد داشت. معمولا زمانی را كه مجبور به تمركز بر جنبه‌های مكانیكی عمل نوشتن هستند قادر به تمركز بر محتوای اطلاعات نبوده و این اختلال سبب افت تحصیلی و كاهش سرعت یادگیری آنان می‌شود. در واقع نوشتن تكلیفی پیچیده است كه رشد آن به سال‌ها تمرین نیاز دارد.